Kurteçîrokek ji civaka me… Civaka kurd civakeke rengîn e. Tê da mêr û mêrxas jî, diz û çilpiz jî dijîn. Civakê ev rengînîya xwe daye ziman jî… Di dema ku hê kurd nebibûn zimanTirk, ji bo der... Read more
Her civak bi pêşbazîya fikr û ramanên cûda zindî dimîne û pêş va diçe … Bi rexne û pêşnîyarên cûda dixemile. Bi hebûna reng û dengên cûda dewlemend dibe û dikemile. Jiber ku yekrengî û yekde... Read more
Mirov bi kîjan kurdî ra qala Kurdistanêke azad û serbixwe bike û biaxife… Ew jî bê şik û bi kelecan destê xwe dide ser dilê xwe û dibêje, “di dilê min da jî Kurdistaneke azad û serbixwe cîh... Read more
Ev çend roj in, em li Grava Sardinê ne. Sardine grava herî mezin û herî xweş ya Îtalayayê ye. 1500 sal berî bûyîna Îsa hatîye avakirin û navê xwe jî ji gulek digre. Bi dirêjayîya peravên xwe... Read more
Roja Şemîyê li Stenbolê konferansek hatibû lidarxistin. „Veguherîna Demokratîk a Komarê di Sedsala Duyemîn da“. Di konferansê da Tirk û Kurd diaxifin. Ji axaftvanan yek jî Ahmet Tirk b... Read more
Roja 5ê Sibatê ji servîsa lênêrîna giran derbasî servisa asan bûm. Di odeya ku tê da bi cîh bibim, mirovekî Alman jî dima. Navê wî Andreas û di salê min da bû. Gor gotina wî, ew mehekî berê... Read more
Rojên li Servîsa Lênêrîna Giran… Piştî amelîyatê, ez di kîjan saetê da radizam û kîngê hişyar dibûm, ya jî ji êvar da heta destê sibê çiqas radiketim û çiqas hişyar dimam, nizanim, jiber ku... Read more
Amelîyat… Roja 29ê Çile ji bo min rojekî dirêj û destpêkeke nû bû. Ji îsal pê va vê rojê jî êdî rojbûyîna xwe ya duyemîn pîroz dikim. Jixwe roja ji dayîkbûna kurdên li gundan bûne, bi piranî... Read more
Dema Nexwaşxaneyê û Chemotherapî… Roja 10ê Mijdarê, roja Duşemîyê bû. Ez û Fatoş û Sirac, em serê sibê em rabûn li erebeyê sîyar bûn û çûn Katherina Hospîtal a Stuttgartê. Me li wir,... Read more
